زبان شیرین پارسی

پاسداشت زبان شیرین پارسی کاری بسیار مهم است و نیاز به هوشمندی فراوان دارد. تا به امروز بسیاری کوشیده اند تا زبان شیرین پارسی از گزند بیگانه دور مانده و همانند همیشه درخشان و بی‌همتا بماند، ولی تنها بخشی از این تلاش‌ها سودمند بوده اند.

واژه‌هایی مانند آتشنشان، هواپیما، کارمند، دانشگاه، بیمارستان، دوچرخه، خودرو، خودنویس، رواننویس، تماشاخانه، بزرگراه، شهرداری، راه آهن، کارخانه، ورزشگاه، باشگاه و ده‌ها واژه دیگر همانند آنها، به دلیل هوشمندی و هنری که در ساخت آنها به کار رفته است در اندک زمانی با زبان پارسی آمیخته شده اند.

از خود بپرسید اگر این واژه‌ها هرگز ساخته نمی‌شدند و ما ناچار بودیم همان واژه‌های بیگانه را به کار ببریم، امروز چه از زبان شیرین پارسی مانده بود؟

وانگهی، همانگونه که گفته شد همیشه کار واژه‌سازی سودمند نبوده است؛ واژه‌هایی مانند رایانه، سامانه، یارانه، پایانه و ده‌ها واژه اینچنین دیگر نه تنها سبب پاسداشت زبان شیرین پارسی نشده اند، بلکه سبب بی‌ارزش شدن این کار و از دست رفتن انگیزه پارسی‌زبانان برای پاسداشت و پالایش زبان ایشان شده اند.

واژه‌های نو

در اینجا واژه‌هایی نو فراهم آورده خواهند شد که هوشمندانه و هنرمندانه ساخته شده و پذیرش آنها از سوی پارسی زبانان دشوار نباشد.

واژه‌های فراموش شده

برخی واژه‌هایی که در اینترنت کاربرد فراوانی دارند، ولی یا فراموش شده یا نزدیک به فراموش شدن هستند، در اینجا آورده خواهند شد.